ΔΕΝ ΒΑΖΟΥΜΕ ΜΥΑΛΟ

'Ότι πάθουμε εν που την κέλε μας' (ότι πάθουμε οφείλετε σε δικά μας λάθη) λέει μια παροιμία ενώ μια άλλη λέει 'έτσι κέλε έτσι ξιουράφι θέλει' (ανάλογα με το τη πράττομαι έχουμε και τα ανάλογα αποτελέσματα). Αυτές οι δύο και μόνο παροιμίες αντικατοπτρίζουν την σημερινή πραγματικότητα που βιώνουμε στην Κύπρο μας

Τις τελευταίες μέρες γίναμε μάρτυρες δεκάδων οικονομολόγων να παρελαύνουν από τα διάφορα μέσα και να μας προειδοποιούν και να μας συμβουλεύουν πιο δρόμο πρέπει να ακολουθήσει η Κυπριακή Δημοκρατία για να βγει από την κρίση. Κατά τον ίδιο τρόπο παρουσιάζονται και οι καλοί μας βουλευτές ή εκπρόσωποι διάφορων κομμάτων και χώρων παρουσιάζοντας μας διάφορες λύσεις.

Το ερώτημα μας είναι που ήταν όλοι αυτοί οι κύριοι τόσο καιρό?

Το οικονομικό μας πρόβλημα δεν είναι σημερινό και όσο καθυστερούσαμε να πάρουμε αποφάσεις τόσο γινόταν χειρότερο. Η οικονομική κρίση έκανε έντονα την εμφάνιση της το 2008 αλλά κάποιοι κύριοι εδώ μας καθησύχασαν πως δεν θα μας επηρεάσει. Όταν μάλιστα ξέσπασε η κρίση στην Ελλάδα δεν έλαβαν μέτρα για να θωρακίσουν την Κύπρο αλλά είτε λόγω ηλιθιότητας, είτε λόγω προσωπικών συμφερόντων και διαφορών άφησαν την Κύπρο αθωράκιστη. Δεν γίνετε το σπίτι του γείτονα να καίγεται και εσύ απλά να βλέπεις και να μην λαμβάνεις μέτρα για να μην πάρει και το δικό σου σπίτι φωτιά.

Το πρόβλημα μας όμως είναι ότι ακόμα και όταν πήρε φωτιά το σπίτι μας δεν κάναμε τίποτα για να την σβήσουμε αλλά ψάχναμε ποιος φταίει και πήραμε φωτιά. Και ενώ η φωτιά μεγάλωνε και κόντευε να μας κάψει το σπίτι εμείς συνεχίσαμε να κοιτάζουμε αδιάφορα ξέροντας ότι σε λίγο καιρό θα αναλάβει καινούργιος διαχειριστής του σπιτιού οπότε ας αναλάβει αυτός το σβήσιμο. Ο νέος διαχειριστής φιλόδοξος  νόμιζε πως με το όνομα του και τις γνωριμίες του θα τρέξουν όλοι για την κατάσβεση και την ανοικοδόμηση του σπιτιού άμεσα μην γνωρίζοντας από τι φαίνεται για το πόσες και πόσο μεγάλες ζημιές έχει υποστεί το σπίτι. Οι προσδοκίες του διαψεύστηκαν, η ζημιά πολύ μεγάλη και η ανοικοδόμηση πολύ δύσκολη η δε πυροσβέστες που τόσο καιρό αγνοούσε ο προηγούμενος για να σου σβήσουν τη φωτιά ζητούν να τους δώσεις το μισό σπίτι και αν δεν θέλεις σβήστην μόνος σου η αφησέ το σπίτι να καταρρεύσει και αν μπορείς ξανακτίστο.

Μέσα από αυτές τις συνθήκες καλούμαστε να συνεχίσουμε αφού οποιαδήποτε ελπίδα μας για βοήθεια από του Ρώσους έπεσε στο κενό αφού και αυτοί θα δουν πρώτα τα δικά τους συμφέροντα.

Ο κόσμος τώρα φωνάζει γιατί να πληρώνουμε εμείς για τα σπασμένα? γιατί να πληρώνουμε εμείς για τα λάθη των άλλων?

Δυστυχώς πρέπει να πληρώσουμε συμπατριώτες γιατί φταίμε και εμείς. Φταίμε γιατί τόσο καιρό ψηφίζαμε και μας κυβερνούσαν ανάξιοι πολιτικοί που μόνο σκοπό είχαν σε συνεργασία με τους τραπεζίτες να φουσκώσουν τους λογαριασμούς τους. Φταίμε γιατί τους γλύφαμε για να μας πετάξουν και εμάς κανένα κοκκαλάκι από το φαγοπότι τους. Φταίμε γιατί επιτρέψαμε την εισβολή στον τόπο μας και τονίζω εισβολή γιατί περί εισβολής πρόκειται ξένων στοιχείων που είχαν σαν αποτέλεσμα την κερδοσκοπία κάποιων μεγαλοκαρχαρίων και την εξαθλίωση συμπατριωτών μας που έμεναν καθημερινά άνεργοι. Φταίμε γιατί ζώντας στην προσωρινή και εικονική μας ευμάρεια δεν βλέπαμε τι γινόταν γύρω μας. Που ήταν η Πεό  η Εδόν και οι υπάλληλοι της Λαικής να διαδηλώσουν τόσο καιρό?

Φταίμε λοιπόν και εμείς σαν πολίτες που τους ανεχτήκαμε τόσο καιρό εκμεταλευόμενοι προς ιδίο όφελος πολλές φορές την κατάσταση. ΦΤΑΙΜΕ ΚΑΙ ΠΡΕΠΕΙ ΚΑΙ ΕΜΕΙΣ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΟΥΜΕ